Gister 10 september is het Mobiliteitsprogramma voor de gemeente Hoevelaken in de raad besproken. Voor PRO21 is de aanpak van het kruispunt van de Westerdorpstraat en de Nijkerkerstraat van groot belang, echter niet ten koste van onze veiligheid.
Als vader en inwoner van Hoevelaken kijk ik met belangstelling naar de plannen voor twee fietstunnels bij de kruispunten van de Westerdorpstraat, de Nijkerkerstraat en de Energieweg. Het idee erachter is simpel: auto's boven, fietsers onder. Minder wachten voor een rood licht, minder files en een betere doorstroming van het verkeer. Op papier klinkt dat logisch.
Toch bekruipt mij het gevoel dat deze discussie over meer gaat dan verkeer alleen.
Voorstanders zien de tunnels als een slimme oplossing voor een druk kruispunt. Maar er is ook een ander geluid. PRO21 ziet niets in de aanleg van fietstunnels. Niet omdat de partij tegen verkeersveiligheid is, maar omdat veiligheid meer is dan verkeerstellingen en rekensommen.
Hoe voelt het als je als scholier, ouder of oudere fietser door zo'n tunnel moet? Zeker als het vroeg donker is of er weinig andere mensen zijn. Een tunnel kan dan als sociaal onveilig worden ervaren. Boven de grond zie je wat er om je heen gebeurt. Onder de grond is dat vaak anders.
Voor mij draait deze discussie daarom om één eenvoudige vraag: bouwen we een oplossing die technisch slim is, of een oplossing die inwoners ook als prettig en veilig ervaren?
De kunst is om beide samen te brengen. Want een goede verkeersoplossing werkt niet alleen op papier, maar ook in het dagelijks leven.